Hemi-Sync... stereofoniczne słuchawki douszne
czy głośniki?
Używając słuchawek dousznych,
słuchacz doświadcza wrażenia słyszenia dudnień różnicowych, które ma miejsce, gdy dwa zgodne dźwięki o prawie identycznych częstotliwościach
przekazywane są do uszu (do każdego ucha jeden dźwięk). Mózg łączy te dwa sygnały tworząc wrażenie słyszenia trzeciego dźwięku zwanego
dudnieniami różnicowymi. Dudnienia różnicowe powstają w superior olivary nucleus, w miejscu przeciwsobnej integracji sygnałów nerwowych
pochodzących od zmysłu słuchu. To dźwiękowe wrażenie na drodze nerwowej przesyłane jest do układu siatkowatego i kory mózgowej. Natomiast
reakcje kory mózgowej mogą być obiektywnie rejestrowane przy pomocy EEG.
W przypadku wykorzystania
głośników, słuchacz w niewielkim stopniu doświadcza dudnień różnicowych. W takim przypadku głównym bodźcem są dudnienia monofoniczne, które
powstają w wyniku łączenia się dźwięków pochodzących z obydwóch głośników w powietrzu otaczającym słuchacza. Dudnienia te również powodują
powstawanie dającej się zmierzyć częstotliwościowej reakcji mózgu. Jednakże badania przeprowadzone w Mount Sinai School of Medicine nad
obydwoma rodzajami dudnień wykazały, że dudnienia monofoniczne są w zupełnie inny sposób przetwarzane przez mózg.
W przeciwieństwie do dudnień
monofonicznych słuchanych przez głośniki, słuchanie dudnień różnicowych przez słuchawki stereofoniczne powoduje, że słuchacz ma wrażenie, że
źródło dźwięku jest umieszczone gdzieś wewnątrz jego głowy. Ponadto dudnienia różnicowe o bardzo niskich częstotliwościach (mniejszych niż 3
Hz), dają wrażenie ruchu źródła dźwięku w przód i w tył. Natomiast jeżeli głośności lewego i prawego kanału są różne, pozorny ruch źródła
dźwięku zachodzi po orbicie eliptycznej.
Obydwa rodzaje dudnień powodują
powstawanie dającej się zmierzyć częstotliwościowej reakcji mózgu. Mierzona amplituda częstotliwościowej reakcji mózgu na dudnienia jest
większa w przypadku dudnień monofonicznych. Jednakże wpływ tego czynnika na efektywność obydwóch rodzajów dudnień dotychczas nie został
zbadany.
Poniżej przedstawiono kilka różnic
pomiędzy obydwoma rodzajami dudnień:
·
Dudnienia różnicowe
mogą być odczuwane tylko wówczas, gdy dźwięki składowe mają niską częstotliwość (poniżej 1000 Hz).
·
Dudnienia
monofoniczne tworzone są przy użyciu dwóch czystych dźwięków o jednakowej intensywności.
·
Dudnienia różnicowe
zawierają ukryty dźwięk, który powstaje w wyniku modulacji sygnału lewego względem prawego.
·
Aby otrzymać
prawidłowe dudnienia monofoniczne, amplitudy obydwóch składowych dudnienia muszą być identyczne.
·
Dudnienia różnicowe
zachowują swoją intensywność bez względu na to czy amplitudy sygnału lewego i prawego są równe czy nie, a nawet w przypadku gdy sygnały te
są poniżej progu słyszalności.
·
Maskowanie dudnień
monofonicznych szumem eliminuje możliwość ich percepcji i powoduje, że przy pomocy EEG nie można zaobserwować częstotliwościowej reakcji
mózgu.
·
Maskowanie dudnień
różnicowych przy pomocy szumu poprawia ich percepcję.
UWAGA: Różowy szum łączony jest z
dudnieniami różnicowymi, ponieważ badania dowiodły, że szum poprawia percepcję dudnień różnicowych. Ponadto, w przypadku słuchania przez
stereofoniczne słuchawki douszne, różowy szum wykorzystywany w procesie Hemi-Sync powoduje powstawanie środowiska ganzfeld.
W celu lepszego zrozumienia
problemu, poniżej przedstawione zostały wskazówki dotyczące stosowania słuchawek i głośników do słuchania Hemi-Sync'u:
1. Do słuchania produktów
Hemi-Sync, w których dźwięki Hemi-Sync maskowane są przy pomocy różowego szumu (większość programów wykorzystujących stany skupienia FOCUS),
prawdopodobnie lepiej jest używać słuchawek stereofonicznych, ponadto korzystanie ze słuchawek dousznych w połączeniu z maskującym różowym
szumem powoduje powstawanie środowiska ganzfeld, które wspomaga osiąganie odmiennych stanów świadomości. Również zwykłe słuchawki
stereofoniczne stwarzają zamknięte środowisko zmniejszając hałasy, mogące interferować z procesem Hemi-Sync. W momencie kiedy uświadomimy
sobie, że pod handlową nazwą Hemi-Sync® kryje się proces synchronizacji półkulowej i oddziaływania dudnień różnicowych ukrytych w różowym
szumie, prowadzący do osiągania wielu wyjątkowych stanów świadomości, istotne stanie się dla nas używanie słuchawek stereofonicznych. Przez
długi czas stany synchronizacji półkul mózgowych łączone były ze stanami medytacyjnymi i hipnagogicznymi, można zatem powiedzieć, że
wyjątkowość procesu Hemi-Sync polega na zdolności do indukowania i pogłębiania takich stanów świadomości. Podstawy tego zjawiska leżą w
fizjologii mózgu, ponieważ każda półkula mózgowa posiada własną oliwkę (ośrodek przetwarzający dźwięk), odbierającą sygnały płynące z obydwóch
uszu, co oznacza, że każde ucho "połączone jest" z obydwoma półkulami. Dzięki temu w czasie słuchania dudnień różnicowych powstają dwie
elektrochemiczne fale synaptyczne o jednakowej amplitudzie i częstotliwości, w każdej półkuli jedna (w przeciwieństwie do dudnień
monofonicznych słyszanych przez głośniki), co samo w sobie jest synchronizacją aktywności synaptycznej. W czasie używania słuchawek
stereofonicznych dudnienia różnicowe Hemi-Sync prowadzą do powstania synchronizacji półkulowej, świadczącej o pojawianiu się medytacyjnych i
hipnagogicznych stanów świadomości. Dodatkowo dudnienia różnicowe Hemi-Sync poszerzają funkcjonowanie mózgu przez umożliwianie użytkownikowi
pośredniczenia w między półkulowej łączności na wyznaczonej częstotliwości fal mózgowych. Dudnienia różnicowe Hemi-Sync mogą także uwydatnić
(wzbogacić) funkcje mózgowe poprzez zezwolenie odbiorcy na pośredniczenie w [cross-collosal]
łączności w obrębie wybranych częstotliwości fal mózgowych.
2. Wszystko wskazuje na to, że
głośniki z powodzeniem mogą być stosowane, w przypadku gdy do maskowania dudnień różnicowych stosowana jest muzyka, tzn. w ćwiczeniach
relaksacyjnych, medytacyjnych i redukujących stres, poszerzonych programach edukacyjnych i kasetach z Metamuzyką. Dzięki maskowaniu dudnień
przy pomocy muzyki, podczas słuchania przez słuchawki stereofoniczne słuchacz odbiera dudnienia różnicowe, natomiast podczas słuchania przez
głośniki, słuchacz odbiera dudnienia monofoniczne zmieszane z pewną ilością dudnień różnicowych (zależną od akustyki pomieszczenia,
rozmieszczenia głośników i ich położenia względem słuchacza). W przeciwieństwie do różowego szumu, muzyka nie tłumi dudnień
monofonicznych.
3. Jeżeli głośniki zostaną
umieszczone po bokach słuchacza, to wówczas dudnienia różnicowe będą stanowiły większy procent ogólnych dudnień odbieranych przez słuchacza i
odwrotnie, jeżeli zostaną one umieszczone blisko siebie po jednej stronie słuchacza (np. z przodu) to większy procent będą stanowiły dudnienia
monofoniczne. Umieszczenie głośników po bokach pomieszczenia do możliwość słuchania dudnień różnicowych (z pewną domieszką dudnień
monofonicznych) wszystkim słuchającym, bez względu na ich indywidualne rozmieszczenie.
4. Zapamiętaj, że różowy szum
wykorzystywany do maskowania dudnień, wzmacnia percepcję dudnień różnicowych, ale osłabia percepcję dudnień monofonicznych. Ponadto,
środowisko ganzfeld powstające dzięki wykorzystywaniu różowego szumu, jest korzystne przy doświadczaniu odmiennych stanów świadomości. Dlatego
najlepiej jest stosować stereofoniczne słuchawki douszne w przypadku, gdy do maskowania dudnień różnicowych wykorzystywany jest różowy
szum.
|