Czym są dudnienia różnicowe?
Wrażenie słyszenia dźwiękowych dudnień różnicowych ma miejsce, gdy słuchamy dwóch czystych dźwięków o prawie
równych częstotliwościach, przy czym każdy z tych dźwięków słyszany jest przez jedno ucho dzięki zastosowaniu słuchawek lub głośników
stereofonicznych. Mózg łączy te dwa sygnały i w wyniku powstaje wrażenie słyszenia trzeciego sygnału zwanego dudnieniami różnicowymi. Dudnienia
różnicowe powstają w "superior olivary nucleus", w miejscu przeciwsobnej integracji sygnałów nerwowych pochodzących od zmysłu słuchu. Następnie
to wrażenie dźwiękowe na drodze neurologicznej przesyłane jest do układu siatkowatego i kory mózgowej. Natomiast reakcje kory mózgowej mogą być
obiektywnie rejestrowane za pomocą EEG jako częstotliwościowa reakcja mózgu. Reakcja ta dostarcza dowodu na neurologiczną skuteczność dudnień
różnicowych.
Wyjątkowość dudnień różnicowych Hemi-Sync polega na tym, że nie są one prostymi dudnieniami fal
sinusoidalnych, lecz zostały stworzone jako złożone formy podobne do fal mózgowych.
|

|

|
|
Przykłady różnych fal o częstotliwości theta 4Hz (po lewej – sinusoida)
|
|

|
Wrażenie słyszalnych dudnień różnicowych pojawia się wtedy, kiedy dwa podobne dźwięki o
prawie jednakowych częstotliwościach podawane są z osobna do każdego, ucha poprzez stereofoniczne słuchawki lub
głośniki.
|
|
Mózg łączy te dwa sygnały, wytwarzając wrażenie trzeciego dźwięku, zwanego dudnieniem
różnicowym.
|

|
|

|
Dudnienia różnicowe biorą swój początek w obszarze pnia mózgu jakim jest "nadrzędne
jądro oliwkowe" (superior olivary nucleus), miejsce przeciwsobnej integracji wejść słuchowych.
|
|
Dudnienie różnicowe jest neurologicznie przekazywane do układu siatkowego, który
wykorzystuje neurotransmitery do zapoczątkowania zmian w aktywności fal mózgowych.
|

|
|